Ogólne zasady rozwiązywania
zadań konstrukcyjnych
Kreślenie figur geometrycznych jest jedną z praktycznych czynności związanych z geometrią.
Zasadami praktycznego kreślenia zajmuje się odrębny przedmiot szkolny, zwany rysunkiem technicznym.
Przy praktycznym kreśleniu posługujemy się różnymi przyrządami, jak: linijka, cyrkiel, ekierka, kątomierz i inne, a ostatecznym celem jest sporządzenie prawidłowego i estetycznego rysunku.
Zadania konstrukcyjne, wchodzące w zakres geometrii jako nauki,
stanowią wraz z całą geometrią teoretyczne podstawy rysunku technicznego,
ale różnią się od nich celem i metodami.
Rozwiązać zadanie konstrukcyjne oznacza:
ma wskazać sposób, w jaki można nakreślić żądaną figurę (konstrukcja);
udowodnić, że sposób ten istotnie prowadzi do figury o żądanych własnościach (dowód);
wyjaśnić, czy uzyskane rozwiązanie jest jedyne, czy istnieją jeszcze inne rozwiązania (dyskusja).
Ponieważ na ogół trudno jest od razu wskazać sposób kreślenia żądanej figury,
czyli jej konstrukcji, dlatego przy trudniejszych zadaniach konstrukcyjnych zaczyna się od tzw.
analizy. Analiza polega na odręcznym naszkicowaniu figury i wyszukaniu (drogą rozumową) tych jej własności,
które pozwolą narysować ją dokładnie. Tak więc rozwiązanie zadania konstrukcyjnego składa się z następujących
czterech etapów:
analiza;
konstrukcja;
dowód;
dyskusja.
Stąd już widać, że samo przedłożenie gotowego rysunku
jeszcze nie jest rozwiązaniem zadania konstrukcyjnego.
Zadania konstrukcyjne z geometrii a rysowanie - to dwie różne rzeczy.