Instrukcje stanowią "motor" działania programu, a ich wykonywanie powoduje
odpowiednie przetwarzanie danych. Każde wyrażenie, które zakończymy średnikiem, staje się
dla maszyny pewną instrukcją do wykonania. Na przykład:
| if (wyrażenie) instrukcja |
Jeżeli wyrażenie w nawiasie daje w wyniku wartość prawdziwą (true),
to zostanie wykonana instrukcja. |
if (wyrażenie) instrukcja 1 else instrukcja 2
|
Jeżeli wyrażenie w nawiasie daje w wyniku wartość prawdziwą (true),
to zostanie wykonana instrukcja 1 w przeciwnym wypadku wykonana zostanie instrukcja 2. |
switch (wyrażenie) {
case ws1: instrukcja 1
case ws2: instrukcja 2
...
case wsn: instrukcja n
default : instrukcja d
}
|
Instrukcja ta przeznaczona jest do wyboru wielu wariantów.
Wyrażenie w nawiasie musi być wyrażeniem całkowitym. Jego wynik jest porównywany po kolei
z całkowitymi wyrażeniami stałymi, w przypadku zgodności wykonywana jest odpowiednia
instrukcja po dwukropku. Gdy natomiast, żadne ze stałych wyrażeń nie pasuje do wyrażenia
w nawiasie, wykonana zostanie instrukcja znajdująca się przy klauzuli default.
|
| while (wyrażenie) instrukcja |
Instrukcja wykonywana jest w pętli , dopóki wartość
wyrażenia w nawiasie jest prawdziwa (true). |
| do instrukcja while (wyrażenie):
|
Wykonywana jest instrukcja, następnie wyliczane wyrażenie w nawiasie
jeśli daje wartość prawdziwą (true) - cały prosces zaczyna się od nowa.
|
for (wyr1; wyr2; wyr3) instrukcja
|
wyr1 - instrukcja przypisana, ustanawia początkowe wartości zmiennej
sterującej
wyr2 - logiczna, zwraca wartość true/false, decyduje o dalszym wykonaniu pętli
wyr3 - określa o jaką wartość zmienia się wartość w każdym obiegu |
| return wyrażenie; |
Instrukcje powoduje powrót z metody, zwracając wartość wynikającą
z wyliczenia wyrażenia, wyrażenie to może zostać opiszczone jeśli metoda nie zwraca
żadnej warości. |